Sekiz mimari proje; ilk görselden stüdyo sitesine.

Çalışma tek bir soruyla başladı: henüz inşa edilmemiş bir yapı nasıl deneyimlenebilir? İlk proje bahçeli, tek katlı bir müstakil evdi. Koleksiyon zamanla iki katlı bir ev, bir apartman, butik bir alışveriş merkezi, iki konut sitesi, bir mahalle avlusu ve karma kullanımlı bir kent meydanını kapsayacak şekilde genişledi.

Her proje için tek bir etkileyici görselin yeterli olmayacağı baştan belliydi. Ziyaretçinin yapıyı dışarıdan ve içeriden görebilmesi, odaları döşenmeden önceki ve sonraki hâlleriyle karşılaştırabilmesi ve belirli noktalarda durup çevresine bakabilmesi gerekiyordu.

Yapıları Blender'da modelledim ve her görseli ardışık değerlendirme turlarıyla geliştirdim. Süreç şematik kütle çalışmalarından başlayıp malzeme, ışık, gölge ve peyzajın inandırıcı biçimde okunduğu aşamaya kadar ilerledi. Bu aşamada yapay zekâ destekli görsel üretiminden yararlandım. Ortaya çıkan görseller konsept görselleştirmelerdir; inşa edilmiş yapıların fotoğrafları değildir.

Her iç mekânı aynı kamera konumundan iki kez ürettim: boş ve eşyalı. Böylece iki görsel arasındaki fark, iki ayrı resim olarak değil, aynı odanın dönüşümü olarak okunuyor. Bahçeli ev ve apartman ayrıca kat planlarıyla belgelendi.

Kent ölçeğindeki projeler için 8192 × 4096 çözünürlükte on bir küresel render üretildi; ziyaretçi sabit bir duraktan çevresine bakıp bir sonraki durağa geçebiliyor. İki katlı ev ise model içinde serbestçe gezilebiliyor. Bu iki biçimi doğru adlandırmak da işin parçasıydı: sabit noktalı bir panorama, serbest bir gezinti değildir.

Sitenin önceki sürümü aynı projeleri büyük başlıklar, kaydırmaya bağlı sahneler ve uzun bir ana sayfa üzerinden anlatıyordu. Her proje ana sayfada üç farklı yerde tekrar ediyor, ziyaretçiden görsellere ulaşmadan önce uzun metinler okumasını bekliyordu.

Yeniden tasarım tek bir ilkeye dayandı: görseller önce gelir. Referans olarak, her projeyi yalnızca adının yer aldığı tam ekran bir görselle sunan bir iç mimarlık stüdyosunun sitesi seçildi. Aynı süreçte stüdyonun adı ve kimliği de yenilendi: yeni adı HEC. Design; logodaki turuncu nokta sitedeki tek renk vurgusu.

Ana sayfada her proje, ekranın tamamını kaplayan bir panel. Kaydırıldıkça yeni panel bir öncekinin üzerine kayıyor ve ortada yalnızca proje adı ile kategorisi kalıyor. Görsel dil siyah, beyaz ve ince Inter üzerine kuruldu; böylece renk yalnızca görsellerden geliyor.

Gezinme üç bağlantıya indirildi: projeler, mekânlar ve stüdyo; yanında Türkçe–İngilizce dil seçimi var. Paneller değişirken iletişim bilgisi sol alt köşede sabit kalıyor.

Projeler sayfası üç sütunlu bir ızgara ve üç filtre sunuyor: konut, konut sitesi ve mahalle, ticari ve karma kullanım. Bir oda hem boş hem eşyalı üretildiyse sayfa bu çifti otomatik olarak bir karşılaştırma sürgüsüne dönüştürüyor. Bütün sayfalar tek bir proje dosyasından, küçük bir üretici betikle iki dilde üretiliyor; bu sayede Türkçe ve İngilizce sürümler hiçbir zaman birbirinden ayrışmıyor.

Görsellerin yirmi yedisi 360° panorama. Ekranı dolduracak şekilde kırpıldıklarında düz çizgiler bükülüyor, mekân olduğundan farklı görünüyordu. Bu nedenle panoramalar her zaman bütün hâlleriyle ve 360° etiketiyle gösteriliyor, hiçbir sayfada kapak olarak kullanılmıyor.

Görseller üretildikleri kalitede yayında; küçültülmedi ve yeniden sıkıştırılmadı. Sayfa ağırlığını yönetmek için her görsel ancak ekrana yaklaştığında yükleniyor. Açılış başlığı görselin yüklenmesini beklemiyor ve ilk andan itibaren okunabiliyor.

Sekiz proje sayfasında altmış dokuz görsel, dört plan ve bunlara bağlı gezintiler; tamamı Türkçe ve İngilizce, yirmi dört sayfalık bir sitede bir araya geldi.

Masaüstü ve telefon genişliklerinde menüyü, filtreleri, karşılaştırma sürgüsünü, dil geçişini ve yatay taşmayı kontrol ettim. Bunlar yayın öncesi kalite kontrolleri; proje, ziyaretçi sayısı ya da ticari sonuç üzerine bir iddia taşımıyor.